راهی به سوی آزادگی

بیوگرافی زندگی من همین وبلاگه که می بینید...
همه تغییرات، خوب و بد، زشت و زیبا، شادی و غم...
لحظه لحظه های زندگی من
که فقط همین یه نسخه اصل ازش وجود داره و البته یه نسخه کپی فیسبوکی!
و همین جا اعلام می کنم که همه نسخه های کپی دیگه تقلبی هستند و فقط همین دو تا هستن که نسخه اصلین.
هر کس می خواد منو بشناسه، اینجا همه چیز رو در مورد خودم نوشتم
لحظه به لحظه
اینجا لحظه شمار زندگی منه، لحظه شمار زندگی فرزاد حسینی فرزند یحیی، یک شهروند کره زمین که نمی دونه پاسپورتش تا کی وقت داره ولی می دونه که هنوز دیپورتش نکردن، اما یه روز این اتفاق می افته و برای همین لحظه لحظه های سفرش توی کره زمین رو داره ثبت می کنه تا بعدا دفتر خاطراتش توی هتل زمین رو ورق بزنه و بگه: «یاد اون روزها که روی کره زمین بودم به خیر!»
-----
اگر انسان به اندازه دانه خردلی ایمان داشته باشد، اگر به درخت زیتون بگوید بر دریا بروید، بر دریا خواهد روئید... «عیسی مسیح»
با آرزوی جهانی بدون فقر و اعتیاد، جهانی که در اون هیچ کودکی بی پناه نباشه، کودک کار و کودک بی کتاب، کودک بی شناسنامه، کودک فروخته شده، و اینا نباشه...
آرزویی است دست یافتنی
آرزوی کوچک ما
...
از دوره دبیرستان، توی اصفهان، شعر می گفتم، یک دوست همکلاسی داشتم به نام امین که خیلی از شعرهای من تعریف می کرد، وقتی بعد از ده سال دوباره دیدمش فهمیدم تموم شعرهای من رو از دوره دبیرستان با دست خط خودم نگه داشته!
رفتم دانشگاه یک دفعه طبع شعرم کور شد و افتادم توی خط مهندسی عمران...
سالها بعد توی شهر تهران، دوباره طبع شعرم زنده شد...
از اون موقع گاهی داستان هم می نویسم...
همش رو تقدیم می کنم به شماها، شماهایی که وقت گذاشتید و به خونه من سر زدید...
اینجا رو خونه خودتون بدونید.
دوستتون دارم...
فرزاد